Kayıtlar

Ağustos, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

**

                      Bazen hislerinizin anlamını çözmenize gerek yoktur. Yalnızca yaşamanız gerekir. Hayatı sorgulamayı tamamiyle bırakmaktan söz etmiyorum. Sadece duygularımızla ilerleyebileceğimiz zamanlarda niye, neden, nasıl gibi sorular sormak yerine kendimizi o akışa bırakmaktan bahsediyorum. Bazen iyi ya da kötü yaşadığınız her ne ise olduğunuz yerden izlemeniz ve olanca hevesinizle yaşamanız gerekiyor. Bunun aksi kendimize bile bile yapacağımız bir haksızlıkmış gibi değil mi? Bağlamaya çalıştığım şey aslında güven duygusu. Hoş bir geçiş olmadı sanki farkındayım ama anca işte. Size güveniyor olması güvenen insandan ziyade karşısındaki için bir tedirginlik yaratıyor. Büyük bir sorumluluk yüklediği için sanırım. Gerçi birine teslim olmak tamamen herşeyini ona adamak ne kadar doğru onu bende bilmiyorum açıkçası. Ama zaten ne doğruyu ne de yanlışı arayacak gücüm yok -ki olsa bile bunlarla ömrümün ne kadar kaldığını bile bil...

İnsanlığın hakkını vermek

Yoluna sokmaya çalıştığınız herşey yolundan şaşıyor. Boşversenize; hayatın öylece akıp gitmesi gerektiğinin bilincindeyken neden birşeyleri rayına oturtmaya çalışıyorsunuz ki? İnsanlar alışagelmedik cümlelerden bunca kaçıyorken ispat etmeye çalıştığınız şey ne? Sanki bir savaşın ortasında kılıcınızı kuşanmış nefret kusuyorsunuz. Bir insanı sevmek bu kadar kolay iken o sevgiye gem vurmayı seciyorsunuz. Dünyanız derin bir boşlukta. Savrulup duruyorsunuz. Debelenmekten yorgunsunuz fakat durup dinlenmek gelmiyor aklınıza. Halbuki bir rüzgar esse savrulup yolunuzu bulacaksınız. Ama o kadar tahammülsüz ve sabırdan yoksunsunuz ki bir kalem bir kağıt alıp cizmek yerine bembeyaz sayfaları karalıyorsunuz. Bunca sabrı nerden buluyorum diye soruyorum kendime. Cevabını her defasında tekrarlıyorum. Acı bir kere girmisse ruhuna daha fazlasına da gücün var demektir. Bir kere ölmediysen ikincide de ölmüyorsun. Umudun en berbat hali. Kendini kandırdığını bile bile.. Gerçekten ölmenin ne demek olduğunu ...