Yirmi6ncıyaş*
Bugün 1 Ekim Pazar 2017.
Yeni bir yaşa adım atmanın sevinci ve heyecanı içinde değilim. Standart gunlerden pekte bir farkı yok benim için. Melankolik olduğumdan degil elbette ki. Sadece hayatın tekdüze sancılarına alışmış biri olarak bugünün diğer gunlerden ve hatta bu yılın da diğer yıllardan daha farklı olabileceğine inancımı yitirdiğimden..
Böyle seyler yazınca hayata küsmüş bir şekilde yaşamın manasını yitirmiş olduğunu düşünmüyorum. Sadece ne yaşayacağımı bilemediğim için durumun stabil kalacağını tahmin ediyorum. Nihayetinde bundan önceki yılların bana neler kattığının bununla birlikte neler kaybettirdiğinin bilincindeyim.
Kaybettiklerimle birlikte kazandıklarımın mutluluğu içinde olduğumu yoksayamam. Kaybederken kazandığım her tecrübeme minnettarım. Bazı insanların hayatlarını degistirmek icin yeterli enerjileri olmayabilir. Öyle olunca da yazgı dedikleri şeyin onları yazılmış bir senaryonun ortasına bırakıp akışa teslim etmelerini beklerler. Iste ben o insanlardanım.
Şu an bir akışın içinde o ruzgarın beni savurmasını bekliyorum.
Kırgınlıklarım ve karşılıgını bulamamış beklentilerim bu yıl beni umduğumdan fazla yordu. Tüm bunların beni ne kadar güçlü bir insana çevirdiğinin farkındayım fakat durumun yaşandığı an bunun bilincinde olamıyorsunuz. Her insana olduğu gibi o an benimde dünyam başıma yıkılabiliyor. Tek bir durumdan bahsediyor olsamda hissettiğim şeylerin geneli -hayal kırıklığı- adına bunu teke indirebilirim anlatırken. Pekte anlatacak bir şeyim yok gibi. Uzunca bir metin planlamamıştım bugun icin. Yazacaklarım bundan fazlası değil; yeni yaşımın bana huzur ve sağlık getirmesi temennisinden başka..
Yeni bir yaşa adım atmanın sevinci ve heyecanı içinde değilim. Standart gunlerden pekte bir farkı yok benim için. Melankolik olduğumdan degil elbette ki. Sadece hayatın tekdüze sancılarına alışmış biri olarak bugünün diğer gunlerden ve hatta bu yılın da diğer yıllardan daha farklı olabileceğine inancımı yitirdiğimden..
Böyle seyler yazınca hayata küsmüş bir şekilde yaşamın manasını yitirmiş olduğunu düşünmüyorum. Sadece ne yaşayacağımı bilemediğim için durumun stabil kalacağını tahmin ediyorum. Nihayetinde bundan önceki yılların bana neler kattığının bununla birlikte neler kaybettirdiğinin bilincindeyim.
Kaybettiklerimle birlikte kazandıklarımın mutluluğu içinde olduğumu yoksayamam. Kaybederken kazandığım her tecrübeme minnettarım. Bazı insanların hayatlarını degistirmek icin yeterli enerjileri olmayabilir. Öyle olunca da yazgı dedikleri şeyin onları yazılmış bir senaryonun ortasına bırakıp akışa teslim etmelerini beklerler. Iste ben o insanlardanım.
Şu an bir akışın içinde o ruzgarın beni savurmasını bekliyorum.
Kırgınlıklarım ve karşılıgını bulamamış beklentilerim bu yıl beni umduğumdan fazla yordu. Tüm bunların beni ne kadar güçlü bir insana çevirdiğinin farkındayım fakat durumun yaşandığı an bunun bilincinde olamıyorsunuz. Her insana olduğu gibi o an benimde dünyam başıma yıkılabiliyor. Tek bir durumdan bahsediyor olsamda hissettiğim şeylerin geneli -hayal kırıklığı- adına bunu teke indirebilirim anlatırken. Pekte anlatacak bir şeyim yok gibi. Uzunca bir metin planlamamıştım bugun icin. Yazacaklarım bundan fazlası değil; yeni yaşımın bana huzur ve sağlık getirmesi temennisinden başka..